Zagraniczna podróż z dzieckiem – niezależnie od tego, czy odbywa się w gronie rodzinnym, z osobami trzecimi, czy samodzielnie – wymaga odpowiedniego przygotowania. Dlatego przypominamy, że małoletni podróżni podlegają takim samym zasadom odprawy granicznej jak osoby dorosłe, a kluczową rolę odgrywają dokumenty oraz możliwość potwierdzenia, że wyjazd odbywa się za wiedzą i zgodą opiekunów prawnych.
W przypadku przekraczania granicy zewnętrznej UE, dziecko przechodzi pełną odprawę graniczną. Funkcjonariusze Straży Granicznej potwierdzają jego tożsamość i obywatelstwo, weryfikują dokument podróży pod kątem autentyczności i ważności oraz dokonują niezbędnych sprawdzeń w dostępnych bazach danych. Procedury te mają na celu ochronę bezpieczeństwa najmłodszych i zapobieganie potencjalnym zagrożeniom.
Każde dziecko – bez względu na wiek, również niemowlę – musi posiadać własny dokument podróży. W zależności od kierunku wyjazdu jest to dowód osobisty lub paszport.
Dowód osobisty umożliwia podróżowanie po państwach Unii Europejskiej, EOG oraz wybranych krajach, które uznają ten dokument na podstawie umów lub jednostronnych decyzji. We wszystkich pozostałych przypadkach wymagany jest paszport jako podstawowy dokument uprawniający do przekraczania granic. Warto pamiętać, że paszport wydany dziecku do 12. roku życia oraz dowód osobisty wydany dziecku do 5. roku życia są ważne przez 5 lat od daty wydania.
Polskie przepisy nie nakładają obowiązku posiadania formalnego upoważnienia, gdy dziecko podróżuje za granicę bez rodziców – np. z dziadkami, innymi dorosłymi lub samodzielnie. Brak takiego dokumentu sam w sobie nie stanowi podstawy do odmowy przekroczenia granicy. Jednak funkcjonariusze Straży Granicznej, kierując się dobrem dziecka, są zobowiązani do szczegółowej weryfikacji, czy taka podróż odbywa się za wiedzą i zgodą opiekunów prawnych.
W praktyce oznacza to możliwość przeprowadzenia dodatkowych czynności: rozmowy z dzieckiem (jeśli pozwala na to jego wiek), uzyskania wyjaśnień od osoby towarzyszącej, sprawdzeń w bazach danych, a nawet bezpośredniego kontaktu z rodzicami. Pomocne może być również pisemne upoważnienie lub pełnomocnictwo – zwłaszcza że wiele państw docelowych lub przewoźników lotniczych wymaga takich dokumentów w określonej formie. Jeśli ustalenia okażą się niespójne lub niewiarygodne, możliwe jest niezezwolenie na podróż dziecka.
WAŻNE!
Dlatego w celu uniknięcia przedłużonych procedur kontrolnych, nieporozumień, skarg, a nawet nie uzyskania zgody na przekroczenie granicy (!) - należy pamiętać, że ciężar udokumentowania i uwiarygodnienia takich faktów spoczywa po stronie zainteresowanych i planując podróż osób małoletnich poza terytorium RP należy się do tego odpowiednio przygotować.
UWAGA!
Niektóre państwa trzecie, ale także Państwa Członkowskie UE, wymagają specjalnych zgód na podróż dziecka z osobą trzecią. Mogą w tym zakresie być do zrealizowania zróżnicowane procedury. Wobec tego każdorazowo należy sprawdzić ewentualne istnienie takich wymogów.
Gdzie szukać tych informacji?
- w przedstawicielstwie dyplomatycznym lub urzędzie konsularnym państwa docelowego podróży,
- u agenta/przedstawiciela linii lotniczej/przewoźnika drogowego/lotniczego
- u tour-operatora.
Zasady, procedury administracyjne obowiązujące w RP w zakresie uzyskiwania m.in. dla osób niepełnoletnich polskich dokumentów paszportowych, dowodów osobistych - można znaleźć na: usługi dla obywatela - Gov.pl - Portal Gov.pl (www.gov.pl).
Planując zagraniczny wyjazd, warto także zapoznać się z informacjami dla podróżujących publikowanymi przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych oraz zarejestrować podróż w systemie Odyseusz. To proste działania, które zwiększają bezpieczeństwo i pozwalają uniknąć stresu – bo dobra podróż zaczyna się od dobrego przygotowania, szczególnie gdy w drogę wyruszają najmłodsi.
Źródło: Komenda Główna SG










